dinsdag 23 december 2008

Kerst & Nieuwjaar

Na een anderhalve maand hoesten is Sarita toe aan aerosol.


Onze beste wensen voor 2009
Op de kerstmarkt in Aaken (Duitsland)

video

Kerstcadeautjes openen bij vrienden samen met Erlan
video
Sarita speelt met de Playmobiel & Darco kijkt toe.

27Dec08: Met Milan samen in de hondenmat bij vrienden



31Dec08

Vandaag niet zwemmen...de vijver is dichtgevroren.
31Dec08: Joeri leert Sarita tekenen
01Jan09: Met Sarita op het ijs bij oma
video
01Jan09 Mama en Sarita
video
01Jan09: Mees helpt Sarita haar cadeautje te openen
video

dinsdag 2 december 2008

dinsdag 11 november 2008

November 2008

[11Oct08] Het weerzien van Milan waarmee Sarita samen in het weeshuis zat.
[14Oct08] Darco blijft haar dikke kameraad.[18Oct08] Samen op stap met de buren waar Sarita kan spelen met de buurjongen Xibe.
[18Oct08] Even bij de vrienden waar Sarita kennis maakt met Felix.
[03Nov08] Onze diva

[08Nov08] De pamers veranderen van haar popje
video

[08Nov08] Poesje strelen...[08Nov08] "Sarita, kijk eens heel streng!"
video

[10Nov08] Sarita haar TBC-testje in het ziekenhuis. Niet gehuild bij het prikje...flink. Een zonnetje getekend op het prikje. En geen reactie...super!



[10Nov08] Grote honden....wauw!!!!
Senne waarmee Sarita in het weeshuis het parkje en de slaapkamer heeft gedeeld.
Sarita tussen de honden


[18Nov08] Sarita met haar grootste fan...Bumba

donderdag 23 oktober 2008

Bumba

Sarita geraakt verslaafd aan haar lievelingsprogramma 'Bumba'.

video

zondag 12 oktober 2008

Een paar maand in Belgie

Intussen gaat het met ons Sarita nog steeds uitstekend.
Springkasteel & zwembad vindt ze geweldig.


Eten met de lepel begint al te lukken...alhoewel


Darco is haar dikke vriend



Naar de crèmerie gaan vindt ze ook leuk om daar aan het fonteintje te spelen.
En vandaag begon ze voor't eerst met poppekes te spelen.



06Sep08: Fotoshoot







zaterdag 16 augustus 2008

Dank u wel iedereen.

...één week later...
Ons adoptieavontuur lijkt wel een sprookje met een happy-end: 'na Sarita geadopteerd te hebben leefden wij nog lang en gelukkig'...
Jawel, het verhaal zit erop. Wij willen nog een laatste woordje toevoegen aan onze blog vooraleer wij deze afsluiten.

Bij onze thuiskomst stond er ons nog één uitdaging voor de boeg...Sarita wennen aan onze grote hond Darco....Het duurde slechts een paar dagen en nu zijn Darco en Sarita de beste vriendjes geworden.

Intussen zijn wij samen met Sarita reeds één week in Belgie en wij zijn allen supergelukkig.
Het lijkt wel alsof zij van bij haar geboorte bij ons thuis is.
Klara kan nog genieten van het ouderschapsverlof, maar bij Geert is het 'back to reality'...terug aan het werk.

Als wij even terugblikken op ons avontuur in Almaty dan kunnen wij zeggen dat het avontuur zeer goed is meegevallen.
Het is een avontuur vol emoties. In de weeshuizen zie je ook kinderen met een zware handicap...en die wil je ook kunnen helpen.
Gelukkig zijn de weesjes in de Kazachse weeshuizen in goede handen...alvast toch deze waar Sarita vandaan komt.
De formule waar je in Kazachstan naar het kind kan toegroeien door deze elke weekdag voor een paar uur kan bezoeken vinden wij ideaal.
Hierdoor voel je reeds een hechte band met je kind wanneer je thuis komt.
Kazachstan zal voor ons beiden een speciale plek in ons hart behouden. Het is een mooi land.

Wij willen jullie allen bedanken voor de steun: Het Kleine Mirakel, de trouwe blog-lezers, de familie, vrienden & Uniglobe: jullie steun was een hart onder de riem.
Wij willen tevens onze dank betuigen aan de (kandidaat) adoptieouders in Almaty. Dank zij hen konden wij op elkaar steunen.
Wij mogen zeker niet de Kazakken zelf vergeten die ons gastvrij hadden ontvangen en ons de andere kant van Almaty getoond hebben. En eveneens de organisatie in Almaty die voor ons alle nodige papierwerk heeft afgehandeld.






donderdag 7 augustus 2008

thuis

donderdag, 07Aug08

Omwille van bliksem aan de luchthaven van Amsterdam (Schiphol) werd onze vlucht vertraagd met meer dan 2 uur.

op weg naar het vliegertje
De laatste vlieger op Op de luchthaven van Zaventem werden wij eerst verwelkomd door de brandweer. Er bleek rook op het vliegtuig te zijn waardoor er een veiligheidshalve een nood-procedure werd opgestart. Toen het vliegtuig landde reden er 4 brandweerwagens richting ons vliegtuig. Allée, avontuur tot op de laatste minuut.

Het was fanastisch om thuis te komen. Wij kregen een warm onthaal op de luchthaven.
Zelfs na de lange trip van 18h bleef Sarita nog steeds opgewekt en blij.

Hierna zijn wij naar huis gekeerd om samen met vrienden en familie nog een glaasje te drinken.
Ons huisje was zeer mooi versierd door vrienden en familie...fantastisch.